Rozdział 3.

Czeeeść, tym razem jest trochę krócej, ale za to pojawia się Frerardowy elemencik :3 

***

Czy Gerard Way mógłby zabić tysiąc osób? Czy Diabeł go nie okłamie? Czy pozwoli mu spotkać się z ukochaną?- Miliony pytań huczało mu w głowie, ale on nie mógł się na niczym skupić. Spacerując po Piekle, dostrzegł innego człowieka. Siedział oparty o brudny mur. Gerard podbiegł do niego. Nie wyglądał jak zwyczajny mężczyzna. Większość głowy miał gładko wygoloną, tylko jeden duży kosmyk czarnych włosów zasłaniał mu oczy. Miał czarne spodnie i kamizelkę kuloodporną założoną na białą koszulę  z czerwonym krawatem. Spał. Nie wiedzieć czemu, Gerard poczuł się jak złośliwiec. O, nie. W tym miejscu tak spokojnie spać nie można. Przykucnął przy nim i zaczął nim mocno potrząsać. Ten, obudzony, zaczął krzyczeć. Wołał jakieś duchy, stworzenia, imiona… W jednej chwili Gerard pożałował tego, co zrobił. Facet krzyczał strasznie głośno. Ostatnio wiele rzeczy się wydarzyło, więc Gerard mógł sobie na wiele pozwolić. Szybko połączył ich usta w pocałunku. Nieznajomy przestał krzyczeć. Gdy Gerard się odsunął, ten przybliżył się do niego i pocałował jeszcze raz. Wtedy Gee już wiedział, że powinien podjąć się zadania, które powierzył mu Szatan. Nieznajomy zaczął rozmowę :

- Jak Ci na imię, co tu robisz i czemu mnie k*rwa całujesz? – ale Gerard tylko uśmiechnął się złowieszczo i usiadł obok niego.

-Jestem Frank. Iero. – Facet o imieniu Frank powinien mu podać rękę, ale zamiast tego przytulił się do Gerarda. Bardzo mu się to spodobało. Pocałował go jeszcze raz i odszedł, zostawiając Franka samego pod tym murem.  Ale Frank się nie bał, bo zaraz znowu zasnął.

***

Od razu piszę 4. rozdział . Może dodam go dzisiaj, ale głowy nie dam.

AAAA!!! pojawia się nowy bohater :3 Oto on :

Możecie mieć cichą nadzieję, że się jeszcze pojawi...

See ya!